Yazılar

 Anasayfa / Yazılar / BİR ŞİİR VE AHVAL-I ÂLEM

BİR ŞİİR VE AHVAL-I ÂLEM

Aşağıdaki şiirin ikliminde bir an tefekkür ufuklarına yelken açalım. Memleketin ne hale geldiğini karamsar bir tablo halinde şiire dökmek geldi içimden. Nedir bu yaşanan ilkesizlik, mefkûresizlik. Hedefi ve gayesi belli olmayan bir düşüncenin çarpık sonuçları nihayet hayata yansıdı, doğruluk ve dürüstlük adına mazide yaşananlar bir hatıra olarak zihinlerde kaldı.

Hayata yansıyan doğru ve dürüst muamele ise kaybolmaya yüz tutmuş, birkaç Allah adamının şahsında yaşanmakta, bu dürüst insanlar da bu vahim manzara karşısında buruk bir tebessümle geleceğe son bir ümitle bakabilmektedirler.

Birbirini aldatan, hile, yalan ve dolanla kirlenen toplum bir uçurumun eşiğine doğru hızla yuvarlanmaktadır.

Sözünde durmayan, muamelesinde samimi olmayan, yediği ekmeğe ihanet eden, ahlak ve iffetten yoksun bir milletin ayakta durması mümkün değildir.

Bu şiirin ikliminde mevcut durumu tespit ederken belki gelecek adına bir uyanışın ışıkları ile yeniden uyanabiliriz.
BULAMADIM

Dost dost diye kime gönül vermeli,
Düşündüm taşındım yol bulamadım.
Dikene katlanıp güller dermeli,
Dikensiz dili var kul bulamadım.

İnsanlar değişmiş, dalkavuk hâşâ!
Yüz yüze gelince der ağa paşa,
Fırsat kollar seni getirir tuşa,
Mert ile merdane hal bulamadım.

Sözünde durmayan insanlar arttı,
Kız oğlan karıştı yan yana yattı,
Altını gümüşü yanlışça tarttı,
Sapa sağlam temiz mal bulamadım.

Hile, yalan, dolan kol gezer durur,
Fırsat kolladı mı yan cepten vurur,
Tat, lezzet kalmadı ağzımız kurur,
Şekersiz şerbetsiz bal bulamadım.

Fakir Nurullah ne edersin ahu vah,
Cemiyet düzeni bozuldu eyvah,
Dalkavuk çoğaldı güvenme vallah,
Yeni bir sahile sal bulamadım.

Nurullah ÖZKILIÇ





Okunma : 1911

Yorum Gönder
Yenile